宋代 高似孙 Gao Sisun  宋代  
一首一页

高似孙 Gao Sisun
  菊报酒初熟,橙催蟹又肥。

高似孙 Gao Sisun
  斫雪蝤蛑鱠,生香茉莉杯。

高似孙 Gao Sisun
  菊报香篘熟,橙催宿蟹肥。

高似孙 Gao Sisun
  蟹才逢毕卓,酒不了刘伶。

高似孙 Gao Sisun
  蟹遁迫众隙,鹤饥拳两阶。

高似孙 Gao Sisun
  蟹豪留客饭,芎细约僧茶。

高似孙 Gao Sisun
  蟹生溪味爽,梅报野香疏。

高似孙 Gao Sisun
  蟹与人同健,诗如酒怕陈。

高似孙 Gao Sisun
  旋作池来分剡曲,略教花处似苏堤。

高似孙 Gao Sisun
  小山花落渠如别,右手螯香我欠肥。

高似孙 Gao Sisun
  砚八百年今懒进,蟹一尺大何能烹。

高似孙 Gao Sisun
  笑逼花皆立,骚添蟹越遒。

高似孙 Gao Sisun
  雁愁奔旧菊,解健敌新醪。

高似孙 Gao Sisun
  雁老已忘苏武节,蟹危犹爱毕郎奇。

高似孙 Gao Sisun
  已是飞来鶗鴃了,可能落到牡丹开。

高似孙 Gao Sisun
  有桂丛生须让菊,为罏归去也输螯。

高似孙 Gao Sisun
  有晋风姿如此蟹,个个能空无能解。

高似孙 Gao Sisun
  有鱼有蟹美如玉,胡不醉呼黄鹤楼。

高似孙 Gao Sisun
  鱼带淞江月盈缶,隽处依稀开蟹斗。

高似孙 Gao Sisun
  月洗黄芦雪,天生紫蟹秋。

高似孙 Gao Sisun
  折得花相伴,消渠酒拍浮。

高似孙 Gao Sisun
  竹大时闻折,梅明不受霾。

高似孙 Gao Sisun
  壮尺在贪持蟹匡,十分香怜破橙黄。

高似孙 Gao Sisun
  蟳肥和雪鱠,梅早夹春篘。