sōusuǒ: 人诚可

sù wǔ sōng shān xià xún 'ǎo jiā: : shòu dào zhùrén chéngzhì de kuǎn dài， zhè shǒu shī jiù shì xiě dāng shí de xīn qíng。 kè zhì: : biǎo xiàn shīrén chéngpǔ de xìng gé hé xǐ kè de xīn qíng。 zhǔ yào màn chāo: : wéirén chéngpǔ hé yì， suī jì shēn jiāng， réng bù gǎi cūn fū zǐ běn sè， yǐn jūn zǐ yě。 wéi yìng wù: : zhù yào shì yīn wéi shīrén chéngkěn dì pī lù liǎo yī gè qīng lián zhèng zhí de fēng jiàn guān yuán de sī xiǎng máo dùn hé kǔ mèn， zhēn shí dì dì 71 jié： hé chuán: : gǔrén chéngbù qī wǒ。 dì 53 jié： yǎo tiǎo shū nǚ， jūn zǐ hǎo qiú (1): : tīng wéi guān de zhòng rén yì lùn： “ huá lǎo fūrén chéngxīn yī piàn， wèile hé fǔ 'ān kāng， cóng háng zhōu gǎn lái sū zhōu hái yuàn。 chǔ cí juàn dì sì: : xiǎorén chéngnán fú chí zhī yě。 juàn zhī yī wǔ: : 章，词意高妙，元和间诚可以独步。道风俗而不俚，追古昔而不愧；比之杜子美夔州歌，所谓同工而 juàn 'èr shí: : 赏，以为不可及。此语诚可人意，然于公何足道，岂非厌饫刍豢，反思螺蛤邪？” 洪驹甫《诗话