sōusuǒ: 说天台

shēng 'ān shī huà (8-14): : 。氵耤水右旋江会合，天台曲直卦文明。吾心怵惕便施手，事所当为不问名。"绍定辛卯三月。 ○ juàn wǔ: : yuán wēi zhī rú " guī niánshuō tiānbǎo yí shì， mào cuì 'ér shén bù shāng "； xiāng sī: : jùshuō tiānbǎo zhī luàn hòu， zhù míng gē zhě lǐ guī nián liú luò jiāng nán， jīng cháng wéi rén yǎn chàng tā， tīng zhě wú bù dòng róng。 péi zú shū xíng bù shì láng yè jí zhōng shū jiǎ shè rén zhì yóu dòng tíng wǔ shǒu（ qí 'èr）: : dé（ “ nài kě ”） chéng liú 'ér zhí shàng qīng tiān！ chuánshuō tiānhé tōng hǎi， gù yòu cǐ xiǎng。 láo láo tíng: : 越一步，透过一层，不说天下伤心事是离别，只说天下伤心处是离亭。这样直中见曲，越过了离别之 cháng 'ān qiū wàng: : shìshuō tiānkōng míng jìng chéng jié dé xiàng yī miàn xiān chén bù rǎn de jìng zǐ， méi yòu yī sī yīn yì yún cǎi。 juàn zhī 'èr: : yuán wēi zhī rú lǐ guī niánshuō tiānbǎo yí shì， mào cuì 'ér shén bù shāng； juàn bā: : àn zhāng mào xiān《 bó wù zhì》 yuē：“ jiùshuō tiānhé yǔ hǎi tōng。 bǔ ji: : zhāng mào xiān《 bó wù zhì》 yuē：“ jiùshuō tiānhé yǔ hǎi tōng。 máo shī xù: : gù zuò shī dàoshuō tiānxià zhī shì， fā jiàn sì fāng zhī fēng， suǒ yán zhě nǎi shì tiān zǐ zhī zhèng， shī qí zhèng yú tiān xià， gù wèi juàn shí yī: : àn zhāng mào xiān《 bó wù zhì》 yuē： ‘ jiùshuō tiānhé yǔ hǎi tōng。 juàn yī: : ér hàn shǐ zhě gù yìshuō tiānzǐ dǎ liè shí shè xià yī zhǐ běi fāng fēi lái de hóng yàn， jiǎo shàng shuān zhe bó shū， shì sū wǔ xiě de cóng wén huà shì jiǎo kàn jǐ shǒu táng shī sòng cí: : zhè zhǒng qīn hé de yī miàn jiù shìshuō tiāndào lái yuán yú rén dào， tóng shí tā yòu yào hái yú rén dào。 sū shì: : shìshuō tiānxià xī huā zhě suī duō， xī yáng huā zhě què shǎo。 xīn qì jí: : 青天好”两句，表面是说天气，实际上是暗示作者对老庄哲学有了真正的体会，不受其惑，仿佛雨过 liú chén wēng: : shàng jùshuō tiānshàng rì luò yuè shēng、 dǒu zhuǎn xīng yí děng tiān xiàng biàn huà， yǐ rán xiàng cóng qián yī yàng。 zhōu mì: : bùshuō tiānpiāo hán xuě， ér shuō shì xuě“ piāo hán”； niè hǎi qíng tiān duì lián（ dì wǔ huí）: : ” hòu yòng yǐshuō tiāndì suī kuān guǎng， rén què shòu jìn gù bù néng zì zài。 zhèng cè pàn cí zhī sān: : yě shìshuō tiāncháng lù yuǎn， mèng hún nán dù， bù néng yǔ jiā rén xiāng jiàn， yǔ wǒ men xiàn zài dú dào de tàn chūn jià hòu yòu huí niàn lú xuě guǎng jí jǐng lián jù（ dì wǔ shí huí）: : 用则指赤城山，在浙江天台县北，“土色皆赤，状似云霞，望之如雉堞（城墙）”。见《会稽记》。 dēng mí shī（ dì wǔ shí huí）: : “ tiān shàng” jù héng héngshuō tiānshàng dì xià， xiāng jù yáo yuǎn。 táo huā xíng（ dì qī shí huí）: : “ tiān jī” jù héng héng chuánshuō tiānshàng yòu xiān nǚ yǐ tiān jī zhì yún jǐn。 fú róng nǚ 'ér lěi（ dì qī shí bā huí）: : 楼，叫他去写记文。还说天上比较快乐，不像人间悲苦，要李贺不必推辞。41.陟降——陟是上升，降 33. lǐ bái： mèng yóu tiān lǎo shān bié dōng lǔ zhū gōng: : dì sān yùn sì jù shì gài kuò yuè rén suǒshuō tiānlǎo shān de gāo jùn。 dù fǔ: : 恢恢。这句意思是：谁说天网宽疏，对你却过于严酷了。⑥这两句说：他活着的时候虽然寂寞困苦， hán yù: : ⑧ wéi cǐ yǐ xià shí 'èr jù：shuō tiāndì xiǎng yào hǎo shī gē， jiù pài lǐ、 dù dào rén jiān shòu kǔ， hái gù yì zhé duàn tā men lǐ hè: : 《 jìn shū · tiān wén zhì》shuō tiānshàng xià bān jiǔ qí xīng， zhù guǎn yàn yǐn。 dì 39 jié： xiè gōng dōng shān sān shí chūn， ào rán xié jì chū fēng chén (3): : shìshuō tiānxià wàn wù dū zūn xún zhe nà zì rán zhī lǐ， cháng shòu de péng zǔ hé zǎo shāng de xiǎo hái， yòu yòu shénme qū bié ní？ méi jiàn shī huà: : 平园周益公在翰苑时，天台徐渊子似道投诗云："翰林帐下钦羊羔，客子骑驴渡灞桥。莫似灵鰲笑浮