旷古未闻

拼音: kuàng gǔ wèi wéi 用法: piān zhèng shì； zuò bīn yǔ； zhǐ zì gǔ yǐ lái méi yòu tīng shuō guò 解释: zì gǔ yǐ lái méi yòu tīng shuō guò。 资料来源: míng · féng mèng lóng《 jǐng shì tōng yán · wáng jiāo luán bǎi nián cháng hèn》： “ wú jiāng jué dà yǐn jiē dào nán yáng wèi wén shū， chāi kāi kàn shí， shēn yǐ wéi qí。 cǐ shì kuàng gǔ wèi wén 。 ” 例子: wú jiāng jué dà yǐn jiē dé nán yáng wèi wén shū， chāi kāi kàn shí， shēn yǐ wéi qí。 cǐ shì ～。 ★ míng · féng mèng lóng《 jǐng shì tōng yán》 juàn sān shí sì 近义词:  kōng qián jué hòu, shǐ wú qián lì, qián suǒ wèi wén, qián wú gǔ rén 反义词组:  jiē lián bù duàn, fēn zhì tà lái, mián yán bù duàn, mián mián bù jué, lián mián bù duàn