sōusuǒ: 时灯火

juàn bā: : fēng jì hòu jù dú zì guān qún fāng yùn zhé shí xuě lǐ jù dàishí dēngxià jù xiāng miàn yà zhēng guāng yùn　　 ér jīn bù pà chuī qiāng guǎn jù jiāng kuí: : huí yì shàoniánshí dēngxī tóng yóu zhī lè shì， ér jīn fēng guāng yǐ jiù， ér qíng shì yǐ fēi， fān chéng lǎo lái zhī bēi。 shī rén zhù kè tú: : 闭，阴风生破村。夜深灯火尽，霰雪白纷纷。幼者形不蔽，老者体无温。悲喘与寒气，并入鼻头辛。 shēng 'ān shī huà (1-7): : 边，披香画阁与天连。灯火灼九衢映，香气氛氲百和然。此夜星繁河正白，人传织女牵牛客。宫中扰 lù táng shī huà: : 阑干送夕阳。”曰：“灯火夜归湖上雨，隔篱呼酒说干将。”信非伯生不能作也。今《道园遗稿》如 hòu shān shī huà: : 天云：「笙歌归院落，灯火下楼台。」又云：「归来未放笙歌散，画戟门前蜡烛红。」非富贵语，看