sōusuǒ: 要深知

sòng yuán 'èr shǐ 'ān xī: : yào shēnqiē lǐ jiě zhè lín xíng quàn jiǔ zhōng yùn hán de shēn qíng， jiù bù néng bù shè jí “ xī chū yáng guān ”。 juàn 'èr shí: : sǎ yùn cóng lái jiāo zòng duō cāi yà yùn gèng duì jiǎn xiāng yún jùyào shēnxīn tóng xiě yùn 'ài yìn liǎo shuāng méi jù suǒ rén zhòng huà yùn rěn wò 'ěr tè · huì chí màn WaltWhiteman(1819 héng 1892): : rán 'éryào shēnrù tàn tǎo zhè yàng héng wèi wěi dà rén wù bìng fēi yì shì。 táng shī sòng cí jiàn shǎng（ shàng）: : yào shēnrù tǐ huì tā nà shì shuō shénme。 tàn dài yù bìng（ dì jiǔ shí huí）: : tā de sī xiǎngyào shēnguǎng dé duō。 dì 23 jié： zhì gāo zhì míng rì yuè (1): : wǒ jué dé bǐ yī bān de qíng cí qíng shīyào shēnkè tài duō， kě suàn shì qíng 'ài zhōng de zhì lǐ míng yán。 juàn wǔ: : shí bà chá 'ōu wèiyào shēn， qīng fēng yī tà dǐ qiān jīn。 shēng 'ān shī huà (8-14): : 音"综"，"经"音"迳"。非深知织作者，不知此二句之妙。 ○称许有乃祖之风 老杜高自称许，有乃 láo láo tíng: : 不让柳条发青，是因为深知离别之苦，不忍看到人间折柳送别的场面。从诗人的构思说，这是联想兼 huáng shān gǔ shī huà: : 不能当也。至于作文，深知古人之关键；其论事，救首救尾，如常山之蛇，时辈未见其比。(同上《