sōusuǒ: 起人死

juàn liù: : gù yǐqǐ rényì 'ér gèng wǔ zhī， yòu jí wén zhāng yǔ zhòngshāng rén。 cí pǐn: : érqǐ rénzhī yǒng tàn。 dāng tú zhào yán shàofǔ fěn tú shān shuǐ gē: : cóng 'ér yǐnqǐ rénmen duì lǐ xiǎng de zhuī qiú。 yè xià zhēng lǔ tíng: : huànqǐ rénde měi gǎn。 xiè gōng tíng: : cóng 'ér néng gòu yǐnqǐ rénmen duì yú dāng nián kè sàn zhī qián jǐng kuàng de xiá xiǎng。 tóng guān lì: : cóng 'ér yǐnqǐ rénmen duì zhè cì tóng guān fáng wèi xiào néng de guān xīn yǔ xuán niàn。 shàng yáng báifà rén: : běn huì yǐnqǐ rénmen de wú xiàn xīn xǐ、 gāo xīng， kě shì què “ chóu yàn wén ”； wèn liú shí jiǔ: : zì rán miǎn bù liǎo yǐnqǐ rénmen duì jiǔ de kě wàng。 táng dài de shī: : zhè gāi néng yǐnqǐ rénmen duō shǎo yòu qù de xiá xiǎng hē。 yán yǔ de shī gē chuàng zuò yǔ qí《 cāng làng shī huà》 miàn miàn guān: : yuè shì hán xù yǐn mì yuè shì néng yǐnqǐ rénde lián xiǎng yuè néng jī fā rén qián zài de xiǎng xiàng lì， zhè jiù shì shī rén suǒ wèi de“ juàn yī: : huànqǐ rénmen duō zhǒng qíng sī。 yè jiā yíng cóng xiàn dài guān diǎn kàn jiù shī（ shàng）: : jiù yǐnqǐ rénde yī zhǒng bēi 'āi de gǎn jué。 zhāng xiān: : tián mì de wǎng shì duō nián yǐ hòu huì yǐnqǐ rénwú xiàn chàng wǎng zhī qíng， ér 'āi yuàn de wǎng shì zé shǐ rén yī xiǎng qǐ lái jiù jiā zhòng yàn jǐ dào: : jiù gèng gòuqǐ rénde lí chóu bié hèn liǎo。 zhāng shùn mín: : gèng yì yǐnqǐ rénmen de xiǎng xiàng， gèng yì chǎn shēng měi gǎn。 sū shì: : huànqǐ rénmen duì rén shēng de sī suǒ， qì shì huī hóng， bǐ dà rú yuán。 huáng tíng jiān: : 人一种美好的印象，激起人们的兴味，把读者不知不觉地引进作品的艺术境界中去。从第二句开始， qín guān: : yě róng yì yǐnqǐ rénmen duì měi hǎo shì wù de zhuī qiú。 mòqí yǒng: : liáoqǐ rénmen shāng chūn de yì xù， ér jīn què chéng wéi zhè wèi kè zǐ wǎng xī chóu kǔ de fù zài wù。 zhū dūn rú: : róng yì yǐnqǐ rénmen chǎn shēng qī liáng de xīn qíng。 mù róng yán qīng qī: : zhè zì rán yào yǐnqǐ rénde jīn xī zhī gǎn de。 lǚ běn zhōng: : nà me wèishénme huì liáo bōqǐ rénde xīn shì？ cí rén méi yòu zhí jiē huí dá， zhǐ shì hán hú dì shuō：“ nǎo rén fēng wèi 'ā zhāng yuán gàn: : yǐnqǐ rénmen wú xiàn de lián xiǎng。 yuán qù huá: : shì zuì róng yì gòuqǐ rénmen de chóu xù mǎn huái， yīn cǐ tā de mò mò wú yán， yě jiù shì kě yǐ lǐ jiě de liǎo。 lù yóu: : 写梅花的悲惨遭遇，引起人们的同情；从写作手法上来说，仍是铺垫，是蓄势，是为了把下句的词意 yáng wàn lǐ: : zhè xiē tú quándōu jīng déqǐ rénmen de fǎn fù yín wèi， yīn 'ér quán piān yě jiù yòu jǔjué wú zǐ、 jiǔ 'ér zhī wèi de yì shù xiào zhāng xiào xiáng: : 然世殊事异，仍能激发起人们不同的审美感。初唐杜审言在遭贬流放途中，面对滔滔湘江，抒写了《 xīn qì jí: : hái néng yǐnqǐ rénmen de zhān mù zhuī huái。 zhāng liáng néng: : yě róng yì rěqǐ réngǎn hèn。 jiāng kuí: : rú hé bù yǐnqǐ rénmen de yōu xīn chōng chōng， āi shēn hèn chè。 lú zǔ gāo: : ér qiě hái néng huànqǐ rénmen mián mián wú jìn de lí qíng bié xù lái。 liú kè zhuāng: : jīqǐ rénmín de fǎn kàng， dǎo zhì jīn rén de rù fàn wú lì dǐ yù， jié jú shì shēn wéi fú lǔ， shēng líng tú tàn， ér táo dào 更多结果...