sōusuǒ: 是坐禅

yì lǎo táng shī huà: : wéi mó yán “ ruò néng rúshì zuòzhě fó kě yìn kě ”， cǐ chán yǔ yě。 zhú pō shī huà: : cǐ qǐ fēi yòu shì 'ér yé？” yúshì zuòkè jiē fā yī xiào。 juàn xià: : zé xī qián shì zú xiàng hòu yě chuán yuē guì zuò yǐ jìn zhī yǐshì zuòzé guì yě gù yǐ shì wéi jìng ruò shēn liǎng zú zé shǒu jù xī gù ruò yàn jǐ dào: : cí rén suǒ“ hèn” de zhǐshì zuòchù yǔ tā gé kāi， wèi dé qīn jìn， yóu qí shì wú fǎ zhī dào tā wèishénme liú lèi bēi shāng cháo duān lǐ: : shǎng yuè rén xiānshì zuòzhe de， ér qiě zuò dé hěn jiǔ； hóng shì: : huòshì zuòzài diào chuán 'ér“ mèng yí shēn zài sān shān dǎo”（ zhōu zǐ zhī《 yú jiā 'ào》） de huàn xiǎng。 chén rén jié: : zhǐshì zuòzhe kōng tán； mèng hào rán: : shì zuòbù liǎo xǔ duō rén de。 mín yáo: : zhùjuéshì zuòzài ruǎn yú lǐ de táng xuán zōng lǐ lóng jī。 30. lǐ bái： shǔ dào nán: : bùshì zuòlì de zuò， yīnggāi jiǎng zuò“ yīn cǐ”。 dì 51 jié： wú xīn xiè hòu， yòu xīn yàn yù。 yòu xīn yàn yù， wú xīn huān xǐ (1): : ér bùshì zuòzài jiǔ bā lǐ tīng zhe pà gé ní ní de xiǎo tí qín qū， chuò zhe hóng jiǔ， yī shuāng yǎn jīng xiàng léi dá yī yàng sōu suǒ juàn sān shí jiǔ: : shì zuòhéng shān 'ér wàng fú sāng 'ěr， shì bù kě jí yǐ。 juàn wǔ shí sì: : yì zhǐshì zuòtiáo gào shì。 juàn wǔ: : 衡如外国人投唐，武将坐禅，威仪解悟中，不免露抗浪本色。熊士选如寒蝉乍鸣，疏林早秋，非不清 quán táng shī huà xù biān: : 已。因题诗曰：『走却坐禅客，移将不动尊。世间颠倒事，八万四千门。』 罗隐 《鉴诫录》云： quán táng shī huà: : 。闲语似持咒，不眠同坐禅。背经来汉地，袒膊过冬天。情性人难会，游方应信缘。” 《赠绝粒 qiū yè dú zuò: : 秋夜独坐”，就象僧徒坐禅。而诗中写时迈人老，感慨人生，斥神仙虚妄，悟佛义根本，是诗人现身