sōusuǒ: 名城不

mǐn chuān guī xiù shī huà: : shī yún： “míng chéngbǎo zhàng dì wáng zhōu， hé hǎi xióng guān kòng shàng yóu。 qín guān: : luò yáng zhè gè gǔ dàimíng chéng， shì běi sòng de xī jīng， yě shì dāng shí fán huá de dà chéng shì zhī yī。 zhū dūn rú: : běn cí jiè“ wǔ líng ” yǐ zhǐ zuò zhě gù xiāngmíng chéngluò yáng， yì diǎn rǎn shē huá háo zòng de qì fēn， yǐ yìng chèn fēng liú shàonián zhào jí: : zhè zuò wàn huā cóng zhōng demíng chéngcán bài bù kān。 céng dí: : zhè xī rì kāng kǎi bēi gē xíng zhī shì yún jí de běi guómíng chéng， fán huá yī shí de zhào guó gǔ dū， rú jīn yǐ shì yān hán cǎo shuāi jiāng kuí: : 思恢复，竟然把这一个名城轻轻断送的痛心；也写出了宋王朝就凭这样一座“空城”防边，如何不引 zhào yǐ fū: : fǒu yòu tiáo jiàn shāo shāo huī fù wǎng rì zhī jīng jì、 wén huàmíng chéngde yǐ nǐ fēng qíng ní？ méi yòu！ yīn wéi sòng jīn shuāng fāng yǐ huái zhāng hù: : yáng zhōu shì yī zuò gǔ dàimíng chéng， zì cóng suí dī de yáng liǔ kāi shǐ zài dōng fēng lǐ chuí lǚ piāo mián yǐ hòu， suī jīng lì bīng xiǎn xǔ hún: : wǒ wén xián yáng gǔ dìmíng chéngzhě jiǔ yǐ， jīn rì dōng lái， zhì cǐ yī lǎn ── ér suǒ jiàn wú jǐ， wéi“ xī fēng chuī wèi shuǐ dì 12 jié： huān ruò jiàn lián shí， guān mù wéi nóng kāi (5): : yì míng《 jiāng nánmíng chéng· róu qíng zhèn jiāng》 dì 70 jié： sān shēng dù mù， shí lǐ yáng zhōu (2): : zòng rán yáng zhōu shì qiān gǔmíng chéng， tā hái huì bù huì rú cǐ qíng zhì wǎn zhuǎn， chán mián dé gāng liè。 juàn 'èr shí 'èr: : wén dàomíng chéngdé zhēn jiāng， gù yìng jīng yǔ luò kōng xián。 juàn sì shí 'èr: : fū shǐ huáng suī yǐ zhuìmíng chéng， shā háo jié， xiāo fēng dí， ér mín zhī hàozhàn zhī xīn， áo rán qí wèi yǐ yě， juàn yī bǎi wǔ: : gù duòmíng chéng， shā háo jié， mín zhī xiù yì zhě sàn cí pǐn: : 诗 僧齐己诗：“重城不锁梦，每夜自归山。”宋人小词：“金门不锁梦，随意绕天涯。” 欧 xǐ bīng mǎ: : 命在破竹中。 祗残邺城不日得，独任朔方无限功。 京师皆骑汗血马，回纥餧肉蒲萄宫。 已喜皇 juàn sì shí bā: : 皇宽大容尸素，乞与江城不计年”之句。天圣中，李文定公出镇金陵，一日郡宴，优人作语，意其宰