sōusuǒ: 光看不

xiāng yáng gē: : shī zhōng yòng zuì hàn de xīn lǐ hé yǎnguāng kànzhōu wéi shì jiè， shí jì shàng shì yòng gèng dài yòu shī yì de yǎn guāng lái kàn dài yī qiē， sū shì: : dàn cóng zhè wèi shàonǚ de yǎnguāng kànlái， bù miǎn yòu xiē wú jīng dǎ cǎi liǎo。 xīn qì jí: : yìng zhe dēngguāng kànliǎo yòu kàn ……？ zhè yī lián chuàn wèn tí， zhǐ yào xì dú quán cí， jiù kě néng zuò chū yīngyǒu de huí dá， wéi yìng wù: : hé yǐ biàn chǎn shēng zhè yàng de gǎn qíng xiào guǒ？ yīn wéiguāng kànzhè wǔ gè zì， bù néng kěn dìng shuō biǎo shì liǎo shénme gǎn qíng， gèng jiāo xìng zàn（ dì 'èr huí）: : zhè cóng fēng jiàn lǐ jiào bù zhǔn nǚ zǐ sī gù wài rén de yǎnguāng kànshì yuè guǐ de xíng dòng， suǒ yǐ shuō “ cuò ”。 rén zǐ（ zhōng huá mín guó yuán nián、 yī jiǔ yī 'èr）: : jìngguāng kànrì shè， gōng yàng zhǐ hóng chuí。 juàn wǔ shí wǔ: : cháo tíng wěi sī mǎguāng kànxiáng， zé qí kě yòng zhě dé shí shēng 'ān shī huà (1-7): : 夫人病已经秋，武帝来看不举头。修嫮穠华消歇尽，玉墀罗袂一生愁。"汉武帝思李夫人赋曰："美连 quán táng shī huà: : 高枝。’又‘细雨湿衣看不见，闲花落地听无声。’截长补短，盖王徽之类与。又‘得罪风霜苦，全 juàn shàng: : 泽。亭亭楚云外，千里看不隔。盘梯接元气，坐壁栖夜魄。”王介甫《登景德寺塔》云：“放身千仞 zhōng nán shān: : ，朝前看，白云弥漫，看不见路，也看不见其他景物，仿佛再走几步，就可以浮游于白云的海洋；然 huáng hè lóu sòng mèng hào rán zhī guǎng líng: : 一片地、一朵花，而是看不劲看不透的大片阳春烟景。三月，固然是烟花之时，而开元时代繁华的长 cháng hèn gē: : 慢舞凝丝竹，尽日君王看不足。 渔阳鼙鼓动地来，惊破霓裳羽衣曲。 九重城阙烟尘生，千乘万骑