sōusuǒ: 芍药一

juàn wǔ: : ér guǎsháo yàozhī hé。 guī tián shī huà: : 》，内一首云：“有情芍药含春泪，无力蔷薇卧晚枝。拈出退之山石句，始知渠是女郎诗。”初不晓 quán táng shī huà: : 胡蜂未识更徘徊。虚生芍药徒劳妒，羞杀玫瑰不敢开。惟有数苞红萼在，含芳直待舍人来。”白寻到 hòu shān shī huà: : mǔ dānsháo yàorén tí biàn， zì fēn shēn rú gǔ zǐ huā。 yàn zhōu shī huà: : ：「伊其相谑，赠之以芍药。」陆农师说芍药破血，欲其不成子姓耳。不知真有此意否？ 季父仲山 yùn yǔ yáng qiū（ １ ５ － ２ ０）: : 载木桃、木李、握椒、芍药之类，皆相赠问之物。所谓疏麻者，所以赠问离居也。谢灵运《南楼迟客 juàn sān: : sháo yàoshāo tóu hóng yàng xiǎo。 juàn jiǔ: : yáng zhōu chǎnsháo yào， qí miào zhě bù jiǎn yú yáo huáng、 wèi zǐ， cài yuán cháng zhī huái yáng rì， yì xiào luò yáng， yì zuò wàn huā huì èr lǎo táng shī huà: : 之有？因论木芙蓉全似芍药，但患无两平字易牡丹字，欲改此句作「得人轻处只缘多」。众以为善， dōng pō shī huà: : bì shā zhàng lǐ wò jiā rén yānlǒngsháo yào。 juàn dì wǔ: : ” pō yún： “ yīn qín mùsháo yào， dú zì diàn yú chūn。 qīng píng diào cí sān shǒu: : bǎ mùsháo yào（ mǔ dān） hé yáng fēi jiāo hù zài yī qǐ xiě， huā jí shì rén， rén jí shì huā， bǎ rén miàn huā guāng hún róng yī juàn zhī yī jiǔ: : sháo yàoliú chūn jié wǎn hóng。 juàn shí sì: : ” qún yù pò tí shòu zhī yuē：“sháo yàohuā kāi pú sà miàn。 juàn 'èr shí sān: : nǎi tí shī yuē：“sháo yàozhǎn xīn zāi， dāng tíng shù duǒ kāi。 juàn sān shí yī: : jìn zhōng chū zhòng mùsháo yào， zhí yú xīng qìng chí dōng chén xiāng tíng。 juàn 'èr shí qī: : ” pō yún：“ yīn qín mùsháo yào， dú zì diàn yú chūn。 juàn sì shí bā: : mǔ dānsháo yàorén tí biàn， zì fēn shēn rú gǔ zǐ huā。 juàn shàng: : 明皇时，李太白进《木芍药》、《清平调》，亦是七言四句诗。临幸蜀，登楼听歌李峤词“山川满目 yī jué liáo zá jì: : 犹在明皇时李太白进木芍药清平调亦是七言四句诗临幸蜀登楼听歌李峤词山川满目泪沾衣亦止是一絶 juàn xià: : lǐng wài yòu guǒ míng niǎn zǐ sān yuè kāi huā rúsháo yàoqī bā yuè chéng shí kě shí jié cháng wèi xiǎo 'ér shí duō zé dà biàn nán dōng pō gǎi sòng dài de cí: : kě lián qiáo bàng wú zhī desháo yàohuā nián nián réng zài mò mò kāi fàng， kě shì yòu shuí lái xīn shǎng tā ní ? quán cí yǐ yòu jǐng yòu qíng gǔ jīn shī huà ( liù ): : jìn zhōng chū zhòng mùsháo yào， zhí yú xīng qìng chí dōng chén xiāng tíng， huì huā shèng kāi， míng huáng ① chéng zhào yè jū ②， fēi zǐ bù niǎn màn sǒu shī huà: : ”② yòu《 jiá zǐ chūn guò yáng zhōusháo yàowèi kāi》 yī shǒu：“ chūn fēng shí lǐ zhū lián juàn， fǎng fó sān shēng dù mù zhī。 juàn zhōng: : yòu qíngsháo yàohán chūn lèi， wú lì qiáng wēi wò xiǎo zhī。 juàn liù: : 崔豹《古今注》云：“芍药有二种，有草芍药，有木芍药。木者花大而色深，俗呼为牡丹。”又《安 táng yǔ lín: : 禹锡云：按：此下至“芍药和物之名也”一条，多称刘禹锡云，或联书，或另条，盖采自韦绚《刘公 juàn yī: : 安石之学，又讥其解诗芍药握椒为鄙亵，刘敞《七经小传》亦摭此条为谐笑，虽不出姓字，殆亦指朝 juàn liù: : sháo yàowò jiāo fù xù jīn zhēn shī gé / jiù tí: : shī yuē：“ wǎn ruǐ chū kāi hóngsháo yào， qiū fáng chū jié bái fú róng。 juàn 'èr: : 。” 禹锡曰：“‘芍药’和物之名也，此药之性能调和物，或音‘著略’，语讹也。”绚时献赋 yí bái zhāi shī huà: : jiē rì nuǎn sī yínsháo yào， shuǐ fēng liáng yì zhǒng fú róng。 更多结果...