sōusuǒ: 与桃源

juàn xià: : ér méi huāyǔ táolǐ yì guān。 tí táo huā fū rén miào: : táo huāyǔ táohuā fū rén， jǐng yǔ qíng， nán jiě nán fēn， shuǐ rǔ jiāo róng， yì jìng yōu měi， shī wèi juàn yǒng。 juàn qī: : yī zhǒng táo gēnyǔ táoyè， ruò wéi huà zuò shuāng fú qú？ lín huái zhèng chéng yòu yú xiá， zuò lìng huá wū shēng xiāo sǎ。 juàn jiǔ: : rán 'ér wéi yǒng xìngyǔ táolǐ jiē kě。 gǔ jīn shī huà ( sān ): : yī zhǒng táo gēnyǔ táoyè， ruò wéi huà zuò shuāng fú xu lín huái zhèng chéng yòu yú xiá， zuò lìng huá wū shēng xiāo sǎ。 juàn yī: : rán 〔 ér wéi yǒng 〕 ④ xìngyǔ táolǐ jiē kě〔 yòng yě。 juàn liù: : yī zhǒng táo gēnyǔ táoyè， ruò wéi huà zuò shuāng fú xu lín huái zhèng chéng yòu yú xiá， zuò lìng huá shì shēng xiāo sǎ。 juàn dì bā: : zhàoyǔ táohuā quǎn tóng kǎn yì。 juàn wǔ shí sān: : yī zhǒng táo gēnyǔ táoyè， ruò wéi huà zuò shuāng fú xu lín huái zhèng chéng yòu yú xiá， zuò lìng huá shì shēng xiāo sǎ， é xī yī fú wàn dì 34 jié： hóng xiù tiān xiāng wǎn yuē cí (32): : yǔ táohuā rén miàn xiāng sì。 juàn shí wǔ: : zhīyǔ táohuā xiào liǎo jù dìng hé sì qīng niǎo jù céng chéng xiāo xī yùn tā nián miào gāo fēng shàng jù yōu tán huì kān zhé yùn yōng qīng xuān dú juàn 'èr shí sì: : kāi biàn yùn yòu bào yī yáng shí jù bù sì yīng shēng huàn yùn kěnyǔ táoliǎn zhēng chūn jù jìng xiào qún fāng wǎn yùn sū shì: : yòu yòng nǐ rén shǒu fǎ xiě chū liǎo tā bùyǔ táolǐ zhēng yàn、 dú lì yú qún fāng zhī wài de pǐn gé。 liú chén wēng: : yǐ liú lángyǔ táohuā de chī wèn， tǐ xiàn zuó shì jīn fēi zhī kǎi hé kǎn kě lún luò zhī hèn。 huáng cháo: : bàoyǔ táohuā yī chù kāi。 táo huā xíng（ dì qī shí huí）: : rényǔ táohuā gé bù yuǎn。 dì 39 jié： pú sà mán ( tú ): : tā yǔ xīn 'ài de rén zhī jiān bù jí cuī hùyǔ táohuā nǚ de yuán fēn shēn zhòng。 wú lǐ bù shī huà: : 及所以作记之意。窃意桃源之事，以避秦为言；至云无论魏晋，乃寓意刘裕，托之于秦尔。又引胡仁 shēng 'ān shī huà (8-14): : 口渐蕃息，世界虽异非桃源。熙宁天子廑圣虑，命将传檄令开边。给牛货种使耕垦，植桑插稻输缗钱 cí pǐn: : 唐庄宗词云：“曾宴桃源深洞。一曲舞鸾歌凤。长记别伊时，和泪出门相送。如梦。如梦。残月落 yùn yǔ yáng qiū（ ８ － １ ４）: : 画堂玉珮萦云响，不及桃源欸乃歌。”山谷和韵讽之云：“慈母每占乌鹊喜，家人应赋《扊扅歌》。 táo yuán xíng: : 术再创造。王维这首《桃源行》，正是由于成功地进行了这种艺术上的再创造，因而具有独立的艺术