sōusuǒ: 受天赐

rì mù: : qù jì 'ér lěng mò de cūn luò xiǎng xiàng dào hù nèi rén men xiǎngshòu tiānlún zhī lè de jǐng kuàng。 juàn 'èr shí liù: : yòu yún： bèi yì kè “shòu tiānzhī mìng， huáng dì shòu chāng ” bā zì， zé wú zhī。 xīn qì jí: : miáo xiě zì jǐ xiǎng xiàng zhōngshòu tiāndì kuǎn dài、 shǎng cì de qíng jǐng： tiān dì yǐ lóng zhòng de yí shì yíng jiē tā， zài yáo chí shè xià yuán hǎo wèn: : yǐ xiǎngshòu tiānlún zhī lè， bù fù cǐ shēng。 lǐ hè: : yòu néng xiǎngshòu tiānlún zhī lè， què nán yǐ pái qiǎn kǔ mèn de qíng huái， yīn 'ér jiè sī mǎ xiāng rú de zāo yù， fā shū zì jǐ de chǔ cí juàn dì yī: : jǐshòu tiānxìng， zhōng bù kě biàn yì yě。 chǔ cí juàn dì sān: : ，令坏邠岐之社，言己受天命而有殷国，因徙以为天下之太社也。一云：命有殷之国。迁藏就岐，何 chǔ cí juàn dì sì: : 。错，安也。言万民禀受天命，生而各有所错，安其志。或安于忠信，或安于诈伪，其性不同也。一 chǔ cí juàn dì jiǔ: : nǎi xià zhāo yuē： wū yángshòu tiāndì zhī mìng， yīn xià zhāo qū yuán zhī hún。 chǔ cí juàn dì shí qī: : shòu tiānruì zhě yě。 juàn sì shí yī: : shòu tiānzǐ zhī lǐyuè zhě， bó qín yě。 juàn sì shí jiǔ: : 举人策问】 问：昔汉受天下于秦，因秦之制，而不害为汉。唐受天下于隋，因隋之制， 而不害为 juàn wǔ shí: : shòu tiānzǐ zhī lǐyuè zhě， bó qín yě。 juàn liù shí sān: : tài zǔ huáng dìshòu tiānjuàn mìng， zhào zào sòng shì， jiàn lóng chū jiāo， xiān xiǎng zōng miào， bìng sì tiān juàn jiǔ shí bā: : shòu tiānzhī lù， rú chuān fāng zēng。 dì 2 jié： zài bǎn xù · gé nián jiàn chūn (2): : 计，一刻不停地运用上天赐予的聪明去斗勇斗狠，即使是隔着老去的墨痕，渗出的血迹在每一次翻阅