sōusuǒ: 过海时

quán táng shī huà: : shī suíguò hǎichuán。 yàn zhōu shī huà: : hòu cháng yòu rén dé zuìguò hǎi， jiàn lí zǐ yún xiù cái， shuō hǎi wài jué wú shū， shì qú jiā yòu liǔ wén， dōng pō rì xī wán wèi juàn yī: : wàng jiànguò hǎixí。 hū nán shī huà: : 》云：「便知道此老须过海。只为古今人不曾道到此，须罚教去。」苕溪渔隐曰：「此言鄙俚，近于 juàn zhī yī wǔ: : gāolí shǐguò hǎi， yòu shī yún： “ shuǐ niǎo fú hái méi， shān yún duàn fù lián。 juàn sì shí yī: : ’ biàn zhī cǐ lǎo xūguò hǎi。 juàn sì shí wǔ: : shī suíguò hǎichuán。 juàn sì shí qī: : yòu shāng kèguò hǎiyù fēng， é dǐ yī suǒ， mén yǔ sǒng xiù， zhēn qì làn rán， yún shì lè tiān zhī jū。 juàn jiǔ: : 《 jīn shì táng [ shǒu lù》 yún ]： gāolí shǐguò hǎi， yòu shī yún：“ shuǐ niǎo fú hái méi， shān yún duàn fù lián。 yuán xù、 juàn shàng: : 直诗时可以抗衡。晚年过海，则虽鲁直亦若瞠乎其后矣。或谓：“东坡过海虽为不幸，乃鲁直之大不 líng yáng xiān shēng shì zhōng yǔ: : 尽，如少陵出峡，子瞻过海后，诗愈工。若使二公出峡过海后未死，作之不已，则尚有妙处，又不止 juàn wǔ: : yì wèi kànguò hǎiyáng de rén， bié de shuǐ biàn nán yú xī yǐn tā liǎo。 sòng dài de shī: : 实行，那就乘木筏飘洋过海去隐居起来。《庄子》里有“帝张《咸池》之乐于洞庭之野”的说法，即 gǔ jīn shī huà ( yī ): : yòu shāng kèguò hǎizhí ① fēng， 〔 é dǐ yī suǒ， mén yǔ sǒng xiù， zhēn qì làn rán， 〕 ② yún shì lè tiān zhī gōng。 juàn wǔ: : ① biàn zhī cǐ lǎo xūguò hǎi。 yí bái zhāi shī huà: : zhé guān yìngguò hǎinán cūn。 juàn shí jiǔ: : 《 jīn shì táng shǒu lù》 yún：“ gāolí shǐguò hǎi， yòu shī yún： ‘ shuǐ niǎo fú hái méi， shān yún duàn fù lián。 juàn sì shí yī: : 息。时来登此轩，目送过海席。家山归未成，(“成”原作“行”，今据徐钞本、明钞本校改。)题诗 juàn qī: : guò hǎiyún fān lái sì jiàn。 juàn shí yī: : hòu cháng yòu rén dé zuìguò hǎi， jiàn lí zǐ yún xiù cái， shuō hǎi wài jué wú shū， shì qí jiā yòu liǔ wén， dōng pō rì xī wán wèi juàn shí liù: : yòu xù“ xiè zì rán yùguò hǎiqiú shī， huò wèi péng lāi gé ruò shuǐ sān wàn lǐ， bù kě dào。 yè jiā yíng píng shǎng nán táng 'èr zhù cí: : měi yī nián piào yángguò hǎidào gè dì fāng jiǎng shòu gǔ diǎn de shī cí。 lǐ qīng zhào: : cí rén jīngguò hǎishàng háng xíng， yī lǚ mèng hún fǎng fó shēng rù tiān guó， jiàn cí xiáng de tiān dì。 xīn qì jí: : zhī yòu shì shuí bǎ tā liú zhù liǎo ní？ tīng shuō yuè liàng yóuguò hǎidǐ， kě yòu wú cóng chá wèn gēn yóu， zhè shì zhēn shì bù kě zhuō dèng shàn: : zài mànguò hǎitān hòu yòu jiàn jiàn tuì qù。 H ． D． ( xī 'ěr dá · dù lì tè 'ěr )HildaDoolittle(1886 héng héng 1961): : dào tā piào yángguò hǎiqù 'ōu zhōu shí， tā yǐ jīng zài yǐ tā nà dú tè de zì yóu shī fēng gé xiě shī liǎo。 dì 56 jié： nán fēng zhī wǒ yì， chuī mèng dào xī zhōu (3): : guò jiāng yì zhǐ shuō shìguò hǎi。 rén zǐ（ zhōng huá mín guó yuán nián、 yī jiǔ yī 'èr）: : guò hǎishōu fān wèn qīn jiù， diāo líng dà bàn lìng wǒ duō bēi yōu！ xū jiē hū， shuāng wán tiào zhì jí rú chí， sǐ zhě bù shēng shēng zhě guǐ chǒu（ mín guó 'èr nián、 yī jiǔ yī sān）: : guò hǎichéng gǎn shì juàn yī · yǐ yǒu: : 。雾沈秋嶂晓风毒，雨过海滩云气鯹。万里浪边来视事，一条沙外去扬舲（此地铁沙一线，舟触之立 chǔ cí juàn dì shí wǔ: : chāoguò hǎijīn， cháng jué qù yě。 juàn 'èr shí bā: : 水，不作两般声。 【过海得子由书】 经过废来久，有弟忽相求。门外三竿日，江关一叶秋。萧疏 更多结果...