sōusuǒ: 汴梁李

guī tián shī huà: : 此其得意句也。 ○汴梁风土 汴梁为宋东京，士人游宦者少得清暇，以遂宴赏之乐，当时有“ liǔ yǒng: : 自己离妻子寄身的京城汴梁，路途遥远，不易到达，只得“凝泪眼”而长望。结语“断鸿”句，重又 yàn jǐ dào: : diǎn chū dì diǎn shì jīng chéngbiàn liáng， shí xù shì shēn qiū， wéi xià wén de “ chèn chóngyáng” zuò chèn diàn。 cháo bǔ zhī: : 长安”，代指北宋京成汴梁。晁补之是一个颇想政治上有一番作为的人。他二十七岁考中进士，开封 zhōu bāng yàn: : jiāng dú zhě yòu dài huí dào dāng nián dōng jīngbiàn liángchéng de dēng xiāo shèng jìng zhōng qù。 lǐ chí zhèng: : yóu qí shì jīng shībiàn liáng。 céng dí: : cǐ shí debiàn liángchéng yǐ wéi jīn rén tǒng zhì sì shí duō nián， chéng liǎo sòng jīn duō cì zhàn zhēng de biān yuán dì dài， yǐ pò bài bù hán yuán jí: : xíng zhìbiàn liáng（ shí wéi jīn rén de nán jīng） jīn rén shè yàn zhāo dài。 shǐ dá zǔ: : shǐ dá zǔ yuán jí shì běi sòng gù dūbiàn liáng， dàn tā shēng yú gāo zōng shào xīng mò nián， yī shēng dà bù fēn shí jiān shì zài nán sòng dū liú chén wēng: : yī què xiě běi sòng nián jiān dōng jīngbiàn liángyuán xiāo dēng jié de shèng kuàng。 wán yán: : （1232）蒙古军攻金者汴梁，围城中以疾卒，年六十一。《金史》卷八五附传永功。博学有俊才，喜 wáng jiàn: : xǐ jiābiàn liáng（ jīn hé nán kāi fēng）， suì yǐ wéi jí。 wáng qīng huì: : tú jìng běi sòng shí dedōu chéngbiàn liángyí shān yì zhàn， gòu qǐ wáng qīng huì shēnqiè dì wáng guó zhī tòng， zài yì zhàn qiáng bì shàng tí liǎo 45. liú cháng qīng： wǔ yán lǜ shī sān shǒu: : běi sòng yǐbiàn liáng( jīn kāi fēng ) wéi jīng dū， dāng shí chēng wéi biàn tái。 lǐ shāng yǐn: : zhè lǐ jiè zhǐbiàn liángyī dài de wén shì。