sōusuǒ: 观与心

guò tíng lù: : wángguān yǔzhāng zǐ hòu yǒu shàn， jù yǐ shū sàn chēng， shí hào guān sān dūn qī， gè yán qí dì yě。 lǐ qīng zhào《 cí lùn》 xīn jiě: : qínguān yǔliǔ yǒng zì yòu yǎ sú zhī bié， dàn qín cí qì gé bù gāo、 xiān ruò xì nì， yǐn qǐ sū shì de bù mǎn。 sū shì: : 语出凄婉，幽深的秋景与心境浑然一体。结尾写波底之月，以景结情，传达出因月光之清冷孤寂而生 qín guān: : 凉，而这种孤凄的处境与心情，竟连存问同情的人都没有，就更觉得难堪了。“人”为泛指，也包括 kāng yǔ zhī: : jǐngguān yǔnán gāo fēng bù xiāng shàng xià。 liú guò: : cóng zhùguān yǔkè guān liǎng gè fāng miàn， zhǎn xiàn liǎo fàng wēng de shēng huó yǔ nèi xīn shì jiè， fǎn yìng liǎo tā kàn sì kuáng fàng 'ér shí jùn liú yǔ xī: : zhè zhǒng zhùguān yǔkè guān de máo dùn， shǐ shī rén shēn gǎn kǔ mèn。 liǔ zōng yuán: : bǎ “ pēn xuě ” qíguān yǔgān jú huā piāo xiāng yī bǐ xiě chū， xuàn rǎn chū yī zhǒng rè nào de qì fēn； juàn yī bǎi 'èr: : guān yǔzhòng yí shū， lùn kě tuì zhī jié sān， zhì yù yǐ dé zuì、 bìng 'ér qù。