sōusuǒ: 几分春

wú lǐ bù shī huà: : yāo wéi gèngjǐ fēn。 wǎng chuān xián jū zèng péi xiù cái dí: : ”（《 guī qù lái cí》） de táo yuān míng bù shì yòujǐ fēnxiāng sì má？ shì shí shàng， wáng wéi duì nà wèi “ gǔ jīn yǐn yì shā qiū chéng xià jì dù fǔ: : qí zhōng pō yòujǐ fēnnán yán de nǎo hèn hé zì zé de yì wèi。 shān zhōng wèn dá: : hái dài yòujǐ fēnshén mì de sè cǎi， zào chéng xuán niàn， yǐ yòu fā rén men sī suǒ de xīng wèi。 bǎ jiǔ wèn yuè: : shǐ rén gǎn dào nà tū rú qí lái de yī wèn fēn míng dài yòujǐ fēnzuì yì， cóng 'ér bèi yòu shī wèi。 qiāng cūn sān shǒu: : qí zhōng yù yòujǐ fēnrú shì zhòng fù zhī gǎn， yòu 'àn 'àn càn zá zhe“ jìn xiāng qíng gèng qiè” de tǎn tè bù 'ān。 jiǔ rì lán tián cuī shì zhuāng: : 化，传神地写出杜甫那几分醉态。宋代杨万里说：“孟嘉以落帽为风流，此以不落帽为风流，翻尽古 tí qí 'ān chéng lóu: : yědōu dài yòujǐ fēnhán yì。 zǎo yàn: : zhè jǐng xiàng yǐ zài jìng mì zhōng xiǎn chūjǐ fēnlěng jì； qiū xī: : gěi píng fēng shàng de tú huà tiān liǎojǐ fēnàn dàn 'ér yōu lěng de sè diào。 juàn zhī yī bā: : wèi pō yuē： xiáng zhèng cǐ shījǐ fēnlái？ pō yuē： shí fēn lái yě。 juàn sì: : wèi pō yuē：“ xiáng zhèng cǐ shījǐ fēn？” pō yuē：“ shí fēn shī yě。 juàn yī: : wèi pō yuē：“ xiáng zhèng cǐ shījǐ fēn？” ⑥ pō yuē：“ shí fēn shī ⑦ yě。 juàn sān shí qī: : wèi pō yuē： ‘ xiáng zhèng cǐ shíjǐ fēnlái？ ’ pō yuē：‘ shí fēn lái yě。 juàn 'èr shí yī: : yè wéi huā qiáo cuì sǔn jù rén shòu yě jù bǐ méi huā dú shòujǐ fēnyùn juàn 'èr shí liù: : jīng xī qīng xiǎo yùn wèn zuó yè nán zhī jùjǐ fēnchūn dào yùn yī diǎn yōu fāng jù bù dài lǒng tóu yīn hào yùn tíng tíng shuǐ biān yuè xià jù juàn 'èr shí jiǔ: : gē xiāo dé yùn míng nián yě kè chónglái cǐ jù tàn zhī tóu dújǐ fēnxiāo xī yùn wàng xī lóu yuǎn jù xī hú gèng yuǎn jù yě xún méi yì yùn dì 13 jié： jiāng nán 'ài qíng · jiāng nán zǔ shī (3): : yì dāng yòujǐ fēntánzhǐ xīng wáng zhī tàn。 dì 27 jié： cǎi sāng zǐ（ shuí fān yuèfǔ qī liáng qū）: : 的相思。 这相思却有几分怪异，不但丝毫没有山盟海誓的诀绝，反倒透着一分慵懒，透着一种聚散 dì 64 jié： mù lán huā lìng · nǐ gǔ jué jué cí (4): : déjǐ fēndù láng jùn shǎng； zhāng xiān: : hái dàijǐ fēnzhì qì。 yàn jǐ dào: : suī rán jiào zhī jìn guān zēng jiā liǎojǐ fēnyǐn yuē méng lóng， dàn huā fēi huā xiè réng rán yǐ xī kě jiàn，“ bù zhē chóu” sān zì shí sū shì: : 凉的感情中多少增添了几分暖意，而现王缄又要匆匆离去，作者自然感到难以为怀了，于是国忧、乡 huáng tíng jiān: : pō yòujǐ fēnào wù zhī qì。 cháo bǔ zhī: : shàng miàn zhè jǐ jù zàn měi juàn liàn zhōng tòu chū liǎojǐ fēnqī qīng。 zhōu bāng yàn: : 风吹动窗帏，也吹走了几分醉意，似乎清醒多了，但“残醉”仍未消尽。“扶残醉，绕红药”，流露 zhū dūn rú: : yòu yǐn hánjǐ fēnjī fèn。 lǐ qīng zhào: : huà chū yī wèi xīn jià niàn zì jīn、 hàoshèng shèn zhì dài yòujǐ fēnjí jì de xīn lǐ。 zhào dǐng: : wú duō chūn sè hái néng liújǐ fēnní？ dōng fēng dài lái chūn yǔ， cuī kāi bǎi huā， rán 'ér dōng fēng yòu chuī lǎo yuán lín， sòng zǒu chūn zhū yì: : 了一段画意，又赏到几分春意，信手拈来似的作成此词，“不为雕琢，自然大雅”（《词林纪事》卷 hóu zhì: : yòu néng liú déjǐ fēn？ hé kuàng“ bù sì” hū！ liǎng jù wǎn zhuǎn dì shuō“ qiáng yù liú chūn chūn bù zhù”（ ōu yáng xiū《 yú