jiàn kāng > tán zào



tán zào ， bìng zhèng míng。 zhǐ tán huǒ 'ér zhì zào fán bù 'ān de bìng zhèng。 jiàn《 wàn bìng huí chūn · tán yǐn》（ yuán běn wù zào wéi “ zào ”）。《 zhòng dìng tōng sú shāng hán lùn · jiā tán shāng hán》：“ ké sòu bù shuǎng， xiōng zhōng qì mèn， yè bù dé mián， fán zào bù níng zhě， cǐ huǒ tán yù 'è xiōng gé yě。 míng yuē tán zào 。” kě xuǎn yòng xiàn xiōng、 xiè xīn tānɡ bèi， huò yòu yòng jiā jiǎn wēn dǎn tānɡ zhě。 cān jiàn tán zhèng、 zào fán tiáo。