jiàn kāng > tán yùn



tán yùn ， bìng zhèng míng。 jiàn《 shì yī dé xiào fāng》 juàn sān。 shǔ huàn yùn zhōng jiào cháng jiàn de zhèng xíng zhī yī。《 zhèng yīn mài zhì · nèi shāng huàn yùn》： “ tán yǐn huàn yùn zhī yīn， yǐn shí bù jié， shuǐ gǔ guò duō， wèi qiáng néng nà， pí ruò bù néng yùn huà， tíng liú zhōng wǎn， yòu huǒ zhě zé duàn liàn chéng tán， wú huǒ zhě zé níng jié wéi yǐn， zhōng zhōu jī jù， qīng míng zhī qì， zhì sài bù shēn， ér wéi 'ěxīn、 huàn yùn zhī zhèng yě。 ” lín chuáng chú qián shù zhèng hòu wài， cháng jiān jiàn xiōng qián bǎo mèn， gé xià lù lù yòu shēng， shèn zé tóu tòng、 xīn jì、 tái nì、 mài huá。 yòu kě fēn wéi shī tán huàn yùn、 fēng tán huàn yùn、 tán huǒ huàn yùn、 shí tán huàn yùn、 xū tán huàn yùn děng bù tóng。 cān jiàn yòu guān gè tiáo。