| | | jīng kǒng。 hàn zhào yè《 wú yuè chūn qiū · yuè wáng wú yú wàizhuàn》： “ huáng lóng fù zhōu， zhōu zhōng rén bù hài ， yǔ nǎi yǎ rán 'ér xiào。 ”《 sān guó zhì · shǔ zhì · hòu zhù chuán》：“ bù hài wáng shī shén wǔ， suǒ cì gǎn bù gé miàn， shùn yǐ cóng mìng。” táng xuán zàng《 dà táng xī yù jì · duǒ nà jié zhé jiā guó》：“ wén zhě bù hài ， mò gǎn lǚ hù， wèi shì dú shé zhī kū， kǒng sàng shēn mìng。” | | - n.: frightened or scared, alarmed
|
|
|