和子由踏青
苏轼（北宋）
dōng fēng mò shàng jīng wēi chén， yóu rén chū lè suì huá xīn。
rén xián zhèng hǎo lù bàng yǐn， mài duǎn wèi pà yóu chē lún。
chéng zhōng jū rén yàn chéng lí， xuān tián xiǎo chū kōng sì lín。
gē gǔ jīng shān cǎo mù dòng， dān piáo sàn yě wū yuān xùn。
hé rén jù zhòng chēng dào rén， zhē dào mài fú sè nù chēn。
yí cán shǐ rǔ jiǎn rú wèng， yí chù shǐ rǔ yáng rú jūn。
lù rén wèi bì xìn cǐ yǔ， qiáng wéi mǎi fú ráng xīn chūn。
dào rén dé qián jìng gū jiǔ， zuì dǎo zì wèi wú fú shén。