文学
艺术
生活
旅游
工具
我们
登陆
EN
搜索
宋代
释晓莹 Shi Xiaoying
宋代
第
I
II
III
IV
V
VI
页
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
句 sentence
一首一页
句
释晓莹 Shi Xiaoying
竟日霏微雨。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
故人携客作幽寻。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
顾我於兹诗有兴。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
寒窗安著清相向。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
何妨语夜阑。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
挥犀闻妙论。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
回看苍木杪。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
及瓜一笑上浮艎。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
即看青女夜飞霜。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
几回相送复相迎。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
寂寂饶孤兴。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
寄目悠然上杳冥，好是园林争秀发。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
江表人材独数公。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
江城今可徘徊处。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
莫笑吾侬躭此癖。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
藜杖赋归休。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
脉脉受风斜，野望迷青草。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
落涧水淙淙。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
路傍官河一带长。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
漏鼓乍听连岸响。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
隆寒正北风，飘飘任此身。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
江上闲吟立又行。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
练练长江静。
句
释晓莹 Shi Xiaoying
江云黯黯作愁阴。
文学
艺术
生活
旅游
工具
我们
登陆
EN
