sōusuǒ: 开一朵

shī rén zhù kè tú: : qiān lǐ huākāi yīyè fēng。 juàn sān: : chí yào zhě fùkāi yīshì， jià dà mù yú liǎng yíng zhī jiān， yòu guān zhě jiǔ rén， yì lù dǐng dūn jù qí shàng， jiàn rén jiē qì xià juàn jiǔ: : shí yuán hù niú shì jiā hūkāi yīzhī， sè rú 'é chú 'ér dàn， qí miàn yī chǐ sān sì cùn， gāo chǐ xǔ， róu pā chóngdié， yuē shān fáng suí bǐ: : lú méi pō yǒng méikāi yīhuā shī yún： 「 zuó yè huā shén yòu dǐ máng， xiān jiào tà bái rù nán bāng。 shī fǎ jiā shù: : 结句 或就题结，或开一步，或缴前联之意，或用事，必放一句作散场，如剡溪之棹，自去自回， yí mén gē: : lìngkāi yīxiàn， xiě xìn líng jūn lǐ xián xià shì， bìng yǐn rù zhùjué hóu shēng。 zá shī（ qí 'èr）: : nà shì kě yǐkāi yīzhāng cháng cháng de wèn tí qīng dān de。 yuǎn bié lí: : dàn yòu bù fá yào bǎ mí zhèn tiǎokāi yīdiǎn fèngxì de bǐ mò。 xíng lù nán: : zài shì tú shàng dǎkāi yīdiǎn hòu mén de。 yù hú yín: : xià miàn biékāi yītú， yǐ liú zhuǎn zhī shì xiě wǎng shì huí yì， kě shuō shì “ yǐ qí shèng ”。 fáng bīng cáo hú mǎ: : zuì hòu dàngkāi yījù：“ wàn lǐ kě héng xíng”， bāo hán zhe wú jìn de qī wàng hé bào fù， jiāng yì jìng kāi tuò dé fēi cháng shēn tóng zhū gōng dēng cí 'ēn sì tǎ: : ér shì tuīkāi yībù， shuō zì jǐ bù rú kuàng dá zhī shì nà me qīng yì fēng yǎ， dēng tǎ fǔ shì shén zhōu， bǎi gǎn jiāo jí， xīn jiǔ rì lán tián cuī shì zhuāng: : měng rán tuīkāi yīcéng， bǐ shì dǒu qǐ， yǐ zhuàng yǔ huàn qǐ yī piān jīng shén。 rì mù: : biǎo miàn kàn lái hǎo xiàng shì dàngkāi yīcéng de zì wǒ 'ān wèi， qí shí què bǎo hán xīn suān de yǎn lèi hé tòng kǔ de tàn xī。 chuí lǎo bié: : yán wài zhī yì shì yào xiǎngkāi yīxiē。 chéng dū fǔ: : yǎn qián zhǎnkāi yīgè xīn tiān dì， gěi liǎo tā xīn de shēng huó xī wàng， xīn wèi zhī gǎn， zì bù dài yán。 sù zǐ gé shān běi cūn: : 。 村老见余喜，为余开一尊。 举杯未及饮，暴卒来入门。 紫衣挟刀斧，草草十余人。 夺我席上 juàn zhī sān: : shí rì huākāi yīyè fēng。 juàn zhī jiǔ: : dòng kǒu hé yóukāi yījué。 juàn sì shí qī: : zhōng yòu xiān kānkāi yīshì， jiē yán cǐ dài lè tiān lái。 qīng dài de shī: : wǎngkāi yīmiàn， shǐ cán yú de yīng jūn dé yǐ táo dùn， zhè shǐ shī rén wú bǐ fèn kǎi。 míng dào zá zhì: : gōng yuē：“ hé yě？” gòng fù yuē：“ dàn bàng biékāi yītài hú nà shuǐ， zé chéng yǐ。 shī fǎ jiā shù: : 。 结句或就题结，或开一步，或缴前联之意，或用事，必放一句作散场，如剡溪之棹，自去自回， juàn 'èr shí jiǔ: : dòng kǒu hé yóukāi yījué？ ’ qí hòu， dōng pō jū shì chū shǒu rǔ yīn， dǎo yǔ zhāng lóng gōng cí， dé xiǎo xuě， yǔ kè huì yǐn juàn sān shí jiǔ: : 杨里。花是去年红，吹开一夜风。娟娟新月偃，午醉醒来晚。何许最关情，黄鹂三两声。’因阅《临 dì 19 jié： hóng xiù tiān xiāng wǎn yuē cí (17): : " ruò wèn " jù dàngkāi yībǐ， rán hòu lián yòng yān cǎo、 fēng xù、 méi yǔ sān gè pái jù zuò jié。 juàn shí 'èr: : 心春不管韵被东风读赚开一半韵　　中黄宫里赐 ○○○●●○●　●●●　○○●●　●●○○○ liǔ yǒng: : 片正面话别，下片则宕开一笔，先作泛论，从个别说到一般。“多情自古伤离别”意谓伤离惜别，并 yàn shū: : ”这两个名词连用，展开一片片叶子飘落的景象，并使人感到很有次序、很有节奏。向来写梧桐经秋 ōu yáng xiū: : dàngkāi yībǐ， bǎ shì xiàn yǐn xiàng tā zhàng fū nà lǐ； wáng 'ān shí: : 里。 花是去年红，吹开一夜风。 梢梢新月偃，午醉醒来晚。 何物最关情，黄鹂三两声。 王安石