达哉乐天行（一作健哉乐天行）
白居易（唐）
dá zāi dá zāi bái lè tiān， fēn sī dōng dū shí sān nián。 qī xún cái mǎn guān yǐ guà，
bàn lù wèi jí chē xiān xuán。 huò bàn yóu kè chūn xíng lè， huò suí shān sēng yè zuò chán。
èr nián wàng què wèn jiā shì， mén tíng duō cǎo chú shǎo yān。 páo tóng cháo gào yán mǐ jìn，
shì bì mù sù yī cháng chuān。 qī nú bù yuè shēng zhí mèn， ér wǒ zuì wò fāng táo rán。
qǐ lái yǔ 'ěr huà shēng jì， bó chǎn chǔzhì yòu hòu xiān。 xiān mài nán fāng shí mǔ yuán，
cì mài dōng dū wǔ qǐng tián。 rán hòu jiān mài suǒ jū zhái， fǎng fó huò mín 'èr sān qiān。
bàn yǔ 'ěr chōng yī shí fèi， bàn yǔ wú gōng jiǔ ròu qián。 wú jīn yǐ nián qī shí yī，
yǎn hūn xū bái tóu fēng huàn。 dàn kǒng cǐ qián yòng bù jìn， jí xiān cháo lù guī yè quán。
wèi guī qiě zhù yì bù 'è， jī cān lè yǐn 'ān wěn mián。 sǐ shēng wú kě wú bù kě，
dá zāi dá zāi bái lè tiān。
